Η κατοχή ναρκωτικών ουσιών για αποκλειστικά ιδία χρήση αποτελεί ένα από τα συχνότερα ζητήματα που απασχολούν τα ποινικά δικαστήρια στην Ελλάδα. Παρότι ο νομοθέτης έχει υιοθετήσει ηπιότερη μεταχείριση για τον απλό χρήστη σε σχέση με τον διακινητή, η διάκριση ανάμεσα στις δύο περιπτώσεις δεν είναι πάντα αυτονόητη και συχνά κρίνεται δικαστικά.
Τι προβλέπει το άρθρο 29 Ν. 4139/2013
Σύμφωνα με το άρθρο 29 παρ. 1 του Ν. 4139/2013 (Κώδικας Νόμων για τα Ναρκωτικά), «όποιος, για δική του αποκλειστικά χρήση, με οποιονδήποτε τρόπο προμηθεύεται ή κατέχει ναρκωτικά, σε ποσότητες που δικαιολογούνται μόνο για την ατομική του χρήση ή κάνει χρήση αυτών ή καλλιεργεί φυτά κάνναβης σε αριθμό ή έκταση που δικαιολογούνται μόνο για την ατομική του χρήση, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι πέντε (5) μηνών.»
Πρόκειται για σαφώς ηπιότερη μεταχείριση σε σύγκριση με τη διακίνηση ναρκωτικών (άρθρο 20 Ν. 4139/2013), η οποία τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον οκτώ ετών και χρηματική ποινή, αναδεικνύοντας τη σημασία της ορθής νομικής κατηγοριοποίησης της πράξης.
Η δυνατότητα ατιμωρησίας για περιστασιακή χρήση
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η παράγραφος 2 του ίδιου άρθρου, η οποία προβλέπει ότι «ο δράστης της πράξης της προηγούμενης παραγράφου μπορεί να κριθεί ατιμώρητος, εάν το δικαστήριο, εκτιμώντας τις περιστάσεις τέλεσης της πράξης και την προσωπικότητα του δράστη, κρίνει ότι η αξιόποινη πράξη ήταν εντελώς περιστασιακή και δεν είναι πιθανόν να επαναληφθεί.» Ο ισχυρισμός αυτός δεν εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, αλλά πρέπει να προβληθεί ενεργά από την υπεράσπιση, με επίκληση συγκεκριμένων πραγματικών περιστατικών που τεκμηριώνουν τον περιστασιακό χαρακτήρα της χρήσης — δεν αρκεί η απλή δήλωση ότι η χρήση «ήταν περιστασιακή».
Η σημασία της ειλικρινούς αναφοράς εξάρτησης
Πολλοί κατηγορούμενοι, ιδίως μακροχρόνιοι χρήστες, αποφεύγουν να αναφέρουν την εξάρτησή τους στο δικαστήριο, πιστεύοντας εσφαλμένα ότι αυτό θα οδηγήσει σε βαρύτερη μεταχείριση. Στην πραγματικότητα ισχύει το αντίθετο: η αποδεδειγμένη εξάρτηση συνιστά «ελαφρυντική περίσταση» και μπορεί να οδηγήσει σε επιβολή θεραπευτικών μέτρων αντί φυλάκισης, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του νόμου.
Γιατί είναι σημαντική η νομική εκπροσώπηση
Σε υποθέσεις κατοχής ναρκωτικών, η ορθή διαχείριση της υπεράσπισης από το πρώτο στάδιο —είτε πρόκειται για την τεκμηρίωση του περιστασιακού χαρακτήρα της χρήσης, είτε για την απόκρουση κατηγορίας διακίνησης, είτε για την επίκληση εξάρτησης προς αναζήτηση θεραπευτικής αντιμετώπισης— μπορεί να διαφοροποιήσει καθοριστικά την έκβαση της υπόθεσης.
Το Δικηγορικό Γραφείο του Δημητρίου Ζορμπά έχει χειριστεί πλήθος υποθέσεων σχετικών με κατοχή και χρήση ναρκωτικών ουσιών ενώπιον ποινικών δικαστηρίων κάθε βαθμού, υποστηρίζοντας κατηγορουμένους τόσο σε υποθέσεις ιδίας χρήσης όσο και σε πιο σύνθετες περιπτώσεις όπου τίθεται ζήτημα διάκρισης από τη διακίνηση. Η εξοικείωση με τη σχετική νομολογία και η εξατομικευμένη προσέγγιση κάθε υπόθεσης επιτρέπουν στο γραφείο μας να διαμορφώνει την πλέον κατάλληλη υπερασπιστική γραμμή για κάθε εντολέα.
Το παρόν άρθρο έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστά την εξατομικευμένη νομική συμβουλή.